Kleijne luijden
Wanneer ik maar één keer het publiek in extase gebracht had, zou ik zien hoe het mij beviel, en welk een heerlijk leven het kunstenaarsleven was. Zoo spoedig het dan kon, zouden wij samen het tooneel weer verlaten en bijvoorbeeld in Holland of Duitschland, of waar ik maar verkoos, een rustig, kal ...
KLEINE LUIJDEN.
„Welk een weg !" — zei Jasper aan het eind. „En dus is Henk haar broeder ? " „Ja, van vaders zijde".
„En hoe stond zij nu tegenover je vraag? " „Deze kwam haar zeer onverwacht over.
Daarom heeft zij bedenktijd gevraagd, om na biddend, overleg, daarna te besluiten".
„Prachtig ; ik gelo ...
De Kleine luijden
,,Wil je mij wat voorlezen, Sien ? " „Wat moet het dan zijn ? " „Och, dat weet je zelf wel ; iets dat vertroost".
En toen las zij met zachte stem :
„Die in de schuilplaats des Allerhoogsten is gezeten, die zal vernachten in de schaduw des Almachtigen.
„Ik zal tot den Heere zeggen : Mi ...
de kleine luijden
Thans scheen de dagvorstin slechts loom uit hare slaapkamer te kunnen opstaan, om na een mat schijnsel van maar enkele uren zich vroegtijdig weer in de donkerheid terug te trekken. De dagen waren op hun kortst.
Die niet buiten hoefde, bleef lekker binnen, — alleen hier en daar groepjes straat ...
Kleine Luijden
„Dominé',, — zei Sien, en hare stem beefde van aandoening — „ik hoop dat U mij goed verstaat. Hoeveel dank ik gevoel u verschuldigd te zijn, kan ik niet uitspreken, maar hoop in 't vervolg nog meer dan tot heden, in de gelegenheid te zullen zijn dezen U te toonen. Met wat u zegt, kan ik mij ook v ...